X
تبلیغات
مطالب عاشقانه و عکسهای زیبا
عاشق نباشید که عشق های دروغین همه زندگیتان را به باد میدهد.
می توان تنها شد

می توان زار گریست

می توان دوست نداشت ودل عاشق آدمها را زیر پاها له کرد

می توان چشمی را ،به هیاهوی جهان خیر گذاشت

می توان صدها بار،علت غصه دل را فهمید

می توان.............

می توان بد شد و بد ديد و بد انديشه نمود

آخرش هم تنها،مي توان تنها رفت.........

با جهاني همه اندوه و غم و بد بختي

يادگار از تو؟!همه جا بدبختي وسردي غرور

فاتحه؟!خوب شد رفت!عجب آدم بد خلقي بود!!

ولي اي عاشق زيباي جهان،آن ور سكه تماشا دارد

شهري از مردم آبي سرشار،آسمانش وزمين،عين آن شهر ولي!

منو تو با همه آدمهاش،غرق احساس غروريم به عشق!

دل هر آدم عاشق كه شكست ،قلب ما مي شكند

همه جا لبخند است.زمين،مفتخر است به تن سبزي كه

ضرب گام من وتو،بر دلش مي پيچد

منو تو خوشبختيم،ما خدا را داريم!

ماغم چلچله را ،وقت بوسيدن  دستان بهار

مثل يك شعر قشنگ، از دلش مي خوانيم

ما به باران گفتيم:كه كمي آهسته!غنچه پاك دعا در خواب است!

او قرار است كه روزي،روي انديشه وايمان،،بين احساس شكوفاي وآرامش عشق

تا دم پنجره سبزخدا ،سبز شود........

اي خدا......................

چرا تنها ! خدا هست

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم بهمن 1386ساعت 15:7  توسط هستی | 

در ایران باستان روزی موسوم به روز (عشق ) وجود داشته است

که این روز در تقویم  حال حاضرمصادف است با روز ۲۹ بهمن . یعنی

درست چهار روز پس از ولنتاین ، این روز ( سپندارمذگان)یا(اسفندارمنگان)

نام داشته است و ما نیز دوباره سپندارمذگان را جشن می گیریم

 

سپندارمذگان پیشاپیش بر تمام عاشقای ایرانی مبارک باد

عاشقان روزتان مبارک باد

سپندارمذگان مبارك باد

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386ساعت 17:34  توسط هستی | 

والنتاین

 را به همه عشاق تبریک میگم

ولنتاين مبارك

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386ساعت 10:38  توسط هستی | 

کاش می شد اشک را تهدید کرد

فرصت   لبخند   را    تمدید   کرد

کاش می شددر غروب لحظه ها

لحظه   دیدار    را    تمدید   کرد

کاش می شدعشق راتفسیر کرد

کاش می شد عصر را تصویر کرد

روی     این    گردونه    نامهربان

گرمی  عشق  تو  را  تکثیر   کرد

كاش مي شد گرمي مهر تو را تكثير كرد

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم بهمن 1386ساعت 10:24  توسط هستی | 

هر چه  کنی  بکن   ولی                     از  بر  من  سفر   مکن

یا  که چو می روی مرا                     وقت   سفر  خبر   نکن

گرچه  با   غم   ستاده ام                     نیست      توان      دیدنم

شعله    مزن    بر   آتشم                     از بر   من    گذر  مکن

روز       جدایت      مرا                     یک  نگه  تو    می کشد

وقت     وداع      کردنت                     بر  رخ  من  نظر مکن

دیده     به    در   نهاده ام                     تا   شنوم    صدای    تو

حلقه   بزن به   در   مرا                    عاشق  د ر به   در  مکن

من  که  ز  پا   نشسته ام                     مرغک  پر   شکسته ام

زود   بیا   که    خسته ام                     زین همه خسته تر مکن

گرچه  به   دور   زندگی                    تن   به    قضا   مهاده ام

یوسف   عمر    من    بیا                     تنگ    دلم     برای     تو

 رنج    فراق   می کشم                هر چه  که  ناله  می کنم

گوش  به  من  نمی کنی                یا  که   مرا   ز   دل  ببر

                         یا ز برم سفر مکن

                         یا ز برم سفر مکن

يا كه چو ميروي /مرا وقت سفر خبر مكن

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و چهارم بهمن 1386ساعت 14:11  توسط هستی | 
شبی از پشت یک تنهائی نمناک و بارانی تو را با لهجه گل های نیلوفر صدا کردم

تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

پس از یک جست و جوی نقره ای ،در کوچه های آبی احساس

تو را از بین گلهائی که در تنهائیم روئید  با حسرت جدا کردم

وتو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی

دلم حیران و سر گردان چشمانی رویائست

ومن تنها برای دیدن زیبائی آن چشم

تو را در دشتی از تنهائی و حسرت رها کردم

همین بودآخرین حرفت

ومن بعد از عبور تلخ وغمگینت

حریم چشمهایم را به روی اشکی از جنس غروب ساکت ونارنجی خورشید وا کردم

وتو بی آنکه فکر غربت چشمان من باشی

نمی دانم کجا ؟ تاکی؟ برای چه؟

ولی رفتی وبعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارید

وبعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک برداشت

وبعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد

وبعد از رفتن تو ،انگار کسی حس کرد من بی تو

تمام هستی ام از دست خواهد رفت

کسی حس کرد من بی تو

هزاران بار درهر لحظه خواهم مرد

وبعد از رفتنت دریا ،چه بغضی کرد

کسی فهمید تو نام مرا از یاد خواهی برد

هنوز آشفته چشمان زیبای تو ام برگرد

برگرد...........

هزاران بار در لحظه خواهم مرد برگرد

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386ساعت 0:12  توسط هستی | 
آن قدربا آتش دل  ساختم تا سوختم

بی تو ای آرام جان یا ساختم یا سوختم

هیچ کس بر آتشم آبی نزد

گرچه همچون برق از گرمی سرپا سوختم

سوختم امانه چون شمع طرب در بین جمع

لاله ام کز داغ تنهایی به صحرا سوختم

همچو آن شمعی که افزوند پیش آفتاب

سوختم در پیش مه رویان و بیجا سوختم

سوختم از آتش دل در میان موج اشک

شور بهتی بین که در آغوش  دریا سوختم

شمع و گل هم هر کدام شعله ای در آتشند

در میان پاکبازان من نه تنها سوختم

جان پیک من رهی خورشید عالم تاب بود

رفتم و از ماتم خو د عالمی را سوختم

آن قدربا آتش دل ساختم تا سوختم

 

+ نوشته شده در  شنبه بیستم بهمن 1386ساعت 2:48  توسط هستی | 

اینم   صداقت  عشق

من از تو افتاده ترم........

ما که به هم نمی رسیم.......

بسه دیگه براز برم.......

کی گفته بود به جرم عشق؟

یه عمری پرپرت کنم.......

یه گوشه ای کنج قفس.......

چادر غم سرت کنم........

من نه قلندر میشم و.........

نه قهرمان قصه ها.........

نه بردهء حلقه به گوش.........

نه مثل اون فرشته ها.........

من عاشقم .......همین و بس!

غصه نداره ........بی کسیم!

قشنگیه قسمت ماست!

ما که به هم نمی رسیم

قشنگيه قسمت ماست /ما كه به هم نميرسيم

+ نوشته شده در  جمعه نوزدهم بهمن 1386ساعت 2:4  توسط هستی | 

دل از  سنگ  باید  که  از درد عشق

ننالد   خدایا    دلم     سنگ    نیست

مرا عشق  او  چنگ   اندوه   ساخت

که جز غم در این چنگ آهنگ نیست

به    لب   جز  سرود   امیدم    نبود

مرا  بانگ  این  چنگ  خاموش  کرد

چنان   دل  به  آهنگ   او  خو  گرفت

که  آهنگ   خود   را  فراموش  کرد

نمیدانم     این      چنگی     سر نوشت 

چه   می خواهد   از جان  فرسوده ام

کجا    می کشانندم      این     نغمه ها

که      یکدم       نخواهد      آسودهام

دل از   این  جهان   بر   گرفتم   دریغ

هنوزم   به  جان   آتش   عشق   اوست

در    این    دلواپسین    لحظه   زندگی

هنوزم  در این   سینه   یک   آرزوست

دلم    کرده   امشب     هوای    شراب

شرابی   که   از  جان  برآرد  خروش

شرابی  که  بینم   در آن رقص  مرگ

شراب   که   هرگز    نیابم   به  هوش

مگر    وارهم    از   غم    عشق    او

مگر   نشنوم  بانگ   این    چنگ   را

همه    زندگی     نغمه     ماتم     است

نمی خواهم   این   ناخوش  آهنگ   را

مرا عشق او چنگ اندوه ساخت 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه هجدهم بهمن 1386ساعت 2:40  توسط هستی | 

ای دل که عشقت خانه من را چراغ  

ای که عشق من گل و مهر  تو  باغ

ای که دل میبازم از  شرم  و  حیات

من    گرفتارم    در    آغوش   نگات

نگذر از من ، من به تو  دل بسته ام

گریه ها   ا ز  درد  عشقت   کرده ام

بیش از این رنجم  مده  با  من  بمان

تا  نمرده  این   صدا   با   من   بخوان

 

 بامن بمان

+ نوشته شده در  دوشنبه پانزدهم بهمن 1386ساعت 4:2  توسط هستی | 

الهی نسوزی ،تو گفتی بسوزم،گذاشتی که  هر شب  به  ره  چشم  بدوزم

من از گریه هر شب یه دریا می سازم،همه زندیگیم و به چشمات می بازم

صدای  دلم   را  تو  نشنیده  رفتی  ،  کلام   تو  گشتم   ،  کلامی   نگفتی

تو  را  می سپارم   به   دست  خدایم  ،  فقط  او  شنیده   همیشه   صدایم

یه  شب  عاشقانه  برات  گریه  کردم  ،  تو   هرگز  که  این  آه    سردم

تو با بی وفایی به خاکم نشوندی ، من  ساده  دل  را  به  قدرت    نشوندی

نمی بخشمت  من ، ببین  روزگار  ببین  از  جدایی  چه   بر  سینه   دارم

تو  را  می سپارم  به  دست  خدایم  ،   فقط  او  شنیده    همیشه   صدایم

كلام دلم را تو نشنيده رفتي

+ نوشته شده در  جمعه دوازدهم بهمن 1386ساعت 22:46  توسط هستی | 
بس   شنیدم      قصه    دلواپسی                         گفته اند از  نی حکایت ها  بسی

حال از من  بشنو  این  افسانه  را                         داستان    این   دل    دیوانه  را

چشمهایش بویی از  نیرنگ  داشت                        با دلم  انگار قصد جنگ  داشت

دل د ریغا سینه ای از سنگ داشت                        گویی ازبا من نشستن ننگ داشت

کار او  آتش  زدن  ،  من  سوختن                        من  خریدن  ناز و او  نفروختن 

در دل  شب  چشم  بر  در  دوختن                        باز   آتش   در    دلم  افروختن

سوختن  در عشق  را  از   برشدیم                        آتشی  بودیم   و  خاکستر شدیم

از غم این عشق مردن  باک  نیست                        از دل  دیوانه بردن  باک نیست

خون دل هر لحظه خوردن باک نیست                        دل که رفت ازسرسپردن باک نیست

آه  !  می ترسم  شبی  رسو ا شوم                         بدتر  از رسوایی ام  تنها  شوم

وای بر این صید  آه  از  آن   کمند                         بر  چنین  نامهربانی   دل  مبند

پیش  رویم   خنده   پشتم  پوز خند                         دوستان  گفتند  و  دل ، نشنیدپند

خانه ای   ویران تر  از  ویرانه ام                         گر چه سوزد پرولی  پروانه ام

من    حقیقت    نیستم     افسانه ام                         فاش می گویم  که من  دیوانه ام

تا به کی  آخر   چنین   دیوانگی ؟                         پیلگی   بهتر  از  این  پروانگی

گفتمش   آرام   جانی   گفت  :  نه                        می شود یک شب بمانی گفت:نه 

گفتمش  شیرین زبانی  گفت  :  نه                         گفتمش   نامهربانی   گفت  :  نه

دل شبی دور از خیالش  سرنکرد                         گفتمش  افسوسی او باور  نکرد

چشم  بر  هم  می نهد  من  نیستم                         خود     نمیدانم   خدایا     چیستم

می گشاید  چشم  من  ، من نیستم                          یکنفر   با    من  بگو ید  کیستم

بس   کشیدم  آه  از  دل   بردنش                         آه  !   اگر   آهم  بگیرد  دامنش

با   تمام    بی کسی ها    ساختم                          این   قماری بود ومن    نشناختم

دل  سپردم  سر  به  زیر انداختم                          وای  بر  من  ساده  بودم  باختم

گریه کردن تا سحر کار من است                          فکرمی کردم که او یار من است

شاهد  من  چشم  بیمار  من است                           نه ،  فقط  درمکر آزارمن است

نیتش از عشق تنها خواهش است                           (دوستت دارم)دروغی فاحش است

یک شب آمد زیرورویم کرد و رفت                           پایبند جست و جویم  کرد ورفت

بغض تلخی در گلویم کرد ورفت                           عاقبت   بی آبرویم  کرد و رفت

این دل  دیوانه آخر  جای  کیست                           وآنکه مجنونش منم لیلای کیست

                                  این دل دیوانه  آخر  جای  کیست

                                   وآنکه مجنونش منم لیلای کسیت

اخر داستان عشق

 

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم بهمن 1386ساعت 21:23  توسط هستی | 

عشق  يعني  جادهاي   بي قرار

عشق يعني  عاشقي  در  انتظار

عشق يعني با تو بودن در  بهار

عشق يعني لحظه ي  ديدار  يار

عشق يعني آتش و  درد   درون

عشق يعني عاشقي رو به جنون

عشق يعني بازي   دست  زمان

عشق يعني زندگي با دل و جان

عشق يعني پر زدن در چشم  تو

عشق يعني آن سكوت و خشم تو

عشق يعني لحظه هاي  بي كسي

عشق يعني  يك  بغل    دلواپسي

عشق   يعني  چشم را  بينا  كنيم

 عشق يعني عشق را   معنا كنيم

عشق يعني

+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم بهمن 1386ساعت 17:2  توسط هستی | 

عصر سنگ وسایه وسرما،پناهم باش تا.........

شانه هایم را بگیرو تکیه گاهم باش تا............

گم  شدم در  قاب  خالی  که  نامش  زندگیست

تشنه دیدار  یاریم شمع راهم باش تا.............

لکه ای سر سبز در بوم سیاهم باش تا...........

نیمی از من  در میان  نقطه چین و  سایه  مرد

نیم دیگر را که می بینی گواهم باش تا..........

مثل  بارانی  وهم  بوی  نخستین  عشق  عشق

ای دلیل بودن من جان پناهم باش تا............

+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم بهمن 1386ساعت 9:47  توسط هستی | 

سلام به همگی دوستان  بعد از چندین روز اومدم

 

اگر دیدی که من هردم خطا کردم یا از شورو شعف بی خودصدائی را به پا کردم

اگر دیدی که من روی از تو گرداندم ویا بی خود تو را بیمار خود کردم

اگر  نازکتر  از  گلها  به  تو ای  عشق  من  گفتم

اگر  روز طلایی  را براب تو  سیه کردم

مرنج از من

مرنج

مرنج از من

+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم بهمن 1386ساعت 8:58  توسط هستی | 

به تو گفتم منو عاشق نکن دیونه می شم

منو از خونه آواره نکن بی خونه می شم

به تو گفتم ؟

نگفتم!!!!!!

خطر کردی نترسیدی منو دلداده کردی؟

تو کردی هر چه کردی با این ساکت افتاده کردی

دیگه از کوچه من راه برگشتن نداری

منم دوست و منم دشمن کسی جزء من نداری

به تو گفتم؟

نگفتم!!!!!!!!

نگفتم دل من بی اعتباره

اگه عاشق بشه پروا نداره

نميفهمه خطر اين مرغ بي دل

قفس ميشكنه ميره تا ستاره

به تو گفتم ؟

نگفتم!!!!!!!!

به تو گفتم اگه مستم كني مثل پرنده

ديگه از من نپرس مستي عاشق چون و چنده

چنان دلسوخته به اسمت ميزنم زير آواز

كه آوازه من راه فرارتو ببنده

به تو گفتم ؟

نگفتم!!!!!!!!

به تو گفتم من عاشق نكن

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم دی 1386ساعت 2:32  توسط هستی | 

من به خاطر تو با لب های بسته زندگی کردم

من به خاطر تو تمام اشکها وبغض هایم را در گلو نگه داشتم

اما در قلبم هنوز شعله عشق زبانه میکشد

به خاطر تو ،به خاطر تو

من به خاطر تو اشک ها وبغض هایم را فرو خوردم

زندگی تاریخچه ای از روزهای گذشته را در خود دارد

وهم اکنون خاطرات بی مانند ،ما را احاطه کرده اند

بدون پرسش من جوابهای فراوانی دریافت کردم

نگاه کن خواسته من چه بوده وچه اتفاقی افتاده، من فهمیدم

اما در قلبم شعله عشق هنوز زبانه میکشد

به خاطر تو،به خاطر تو

به این دنیا که چنین دشمنی را در حق ما انجام داده چه میتوانم بگویم؟

من محکوم به زندگی کردن شده ام بدون تو

چقدر نادان هستند افرادی که تو بیگانه از من تصور میکنند

محبوب من چقدر درحق من و تو ستم شده است

اما در قلبم شعله عشق هنوز زبانه میکشد

به خاطر تو ،و برای تو

محكوم به زندگي بدون تو شده ام

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و چهارم دی 1386ساعت 0:2  توسط هستی | 

ایام محرم  وشهادت سالار شهدای اسلام وهفتادو دو تن از یاران با وفایش رابه تمام مسلمانان 

وبخصوص تمام جوان های کشور که  عاشق امام حسین وعاشق سقای لب تشنه دشت

کربلا هستند  تسلیت عرض میکنم

(((التماس دعا)))

ماه محرم ماه عاشقاي امام حسين

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و دوم دی 1386ساعت 10:16  توسط هستی | 

يه روزي گله  كردم من از عالم  مستي

تو هم به دل گرفتي دل ما را  شكستي

من از مستي نوشتم ولي قلب تو رنجيد

تو قهر كردي و قهرت مصيبت شد و باريد

پشيمونم و خستم اگه عهدي شكستم

آخه مست تو هستم اگه مجرم و مستم

يه روزي گله كردم  من از عالم مستي

+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم دی 1386ساعت 13:27  توسط هستی | 

شرجی تر از باران برایت گریه کردم

هر  نشستم  در  عزایت   گریه  کردم

با آنکه آغوش  تهی    بود  از  خیالت

هق هق به روی شانه هایت گریه کردم

روی   تمام   خاطراتم    غم    نشسته

تشنه  برا ی  گونه هایت  گریه  کردم

دل را به  دریا می زدم از شوق  دیدار

در غربت  گنگ  صدایت  گریه کردم

تنها   نشستم   در   حصار  بی قراری

بی تاب  در  حال وهوایت  گریه  کردم

یادش بخیر آن  لحظه های  خیس  دیروز

وقتی که من هم پا به پایت گری کردم

شرجي تر از باران برايت گريه كردم

 

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و یکم دی 1386ساعت 13:12  توسط هستی | 
 
صفحه نخست
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
گیرم که ماندم وباز بال بال زدم توی خاک وخاطره توی گذشته وگل گیرم که بالم را هزاران سال

دیگر هم بسته نگه داشتم بال های بسته طعم اوج را کی خواهد چشید؟ میروم!باید رفت در خون

تپید وپرپر سیمرغ مرغان در خون تپیده را بیشتر دوست دارد. راستی اگر دیگر نیامدم یعنی

آتش گرفتم یعنی که شعله ورم یعنی سوختم یعنی خاکسترم را هم باد برد اما هر جا که

رسیدم پری به یادگار برایت خواهم گذاشت. قرارمان اما در حوالی قاف پشت آشیانه سیمرغ

آنجا که جزءبال وپر سوخته نشانی ندارد.


پیوندهای روزانه
saman & hengameh
ماهان اسپید
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
اسفند 1389
بهمن 1389
دی 1389
آذر 1389
آبان 1389
مهر 1389
شهریور 1389
مرداد 1389
اردیبهشت 1389
اسفند 1388
بهمن 1388
دی 1388
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آرشیو موضوعی
بمان
سحر گاهان
عمر کوتاه
مشق عشق
صبح
خزان
شوق وصال
یادت رفت
جانم کجاست
یه درددل با خدا
چه دردیست
به خاطر تو
سوگند
سیزده
چقدر سخته
چند جمله زیبا
همسفر
شوق وصال
کجا بودی
چنگ غم
به يادتم هميشه
بي تو هيچم
عشق يعني
پناهم باش تا.......
باغ همسفران
عاليجناب عشق
شکایت
مسافر
تو می ایی
در وصف تو
عشق و دیوانگی
به نام طلایه دار عشق وهستی
هستی من
فرازی از سخنان دکتر شریعتی در مورد عشق
عشق یعنی.............
پرواز زیر خاکی
عشق
ع ش ق رویا نیست
........ تنها نمون........
نویسندگان
هستی
عارف
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

" autostart="true" hidden="false" loop="false" width="80" height="44">